Możliwy jest już pogrzeb dzieci martwo urodzonych

Wcześniejsze plany Ministerstwa Zdrowia, według których tylko dziecko urodzone po 22. tygodniu ciąży mogłoby być zarejestrowane, wzbudziły liczne protesty. Stowarzyszenie Rodziców po Poronieniu oraz rodzice z organizacji „Dlaczego” (rodzice po stracie i rodzice dzieci chorych) usilnie nalegali na zmianę sposobu traktowania w szpitalach nieżywych płodów po poronieniach i urodzeniach martwych. Gdyby plany stały się prawem, pozwalałyby na godny pochówek jedynie dzieci zmarłych po 22. tygodniu ciąży.

Po wejściu w życie rozporządzenia rodzice wszystkich dzieci, które urodziły się martwe lub w wyniku poronienia, mogą je godnie pochować. W ciągu 48 godzin rodzice mogą wystąpić o wydanie zwłok swojego dziecka zmarłego przed narodzeniem. Mają także prawo otrzymać kartę zgonu dziecka.

Choć do tej pory nie było podstaw prawnych do odmowy wydania przez Zakład Opieki Zdrowotnej ciał dzieci, nie było także podstaw prawnych do ich wydania. Często lekarze przez grzeczność pozwalali rodzicom zabrać zwłoki dziecka. W innym razie martwe płody były spalane z odpadami szpitalnymi.

Od 20 I 2007 rodzice dzieci, które zmarły w łonach matek, będą mogli je godnie pochować bez względu na to, jak długo trwała ciąża. Ma to duże znaczenie dla rodziców przeżywających przecież w większym czy mniejszym stopniu ból po stracie. Dla niektórych małżonków poronienie stanowi prawdziy dramat. Fakt pogrzebu pozwala mniej boleśnie przeżyć utratę dziecka. Następuje szybszy proces pożegnania się i pogodzenia się z tym, co się wydarzyło.

Zgodnie z nauką Kościoła człowiekiem jest się od momentu poczęcia i pochowania nienarodzonego dziecka domaga się szacunek dla ciała ludzkiego. Kongregacja Doktryny Wiary w Instrukcji Donum Vitae z dnia 22 lutego1987, cz. I, nr 4) wyraziła się, że„zwłoki embrionów lub płodów ludzkich, pochodzące z dobrowolnych przerwań ciąży czy też nie, powinny być uszanowane tak jak zwłoki innych istot ludzkich”. W podobnym duchu wypowiedziała się Papieska Rada ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, w Karcie Pracowników Służby Zdrowia z 1995 r. (nr 146):„Płodowi już martwemu należy się szacunek należny każdemu zmarłemu człowiekowi. Wynika z tego, że nie wolno go niszczyć, jakby był jakimś odpadem. W granicach możliwości należy się mu należyty pochówek.”(Karta Pracowników Służby Zdrowia, nr 146).


Kodeks Prawa Kanonicznego nie traktuje wprost o pogrzebie nienarodzonych dzieci. W Kodeksie znajdujemy jedynie dyspozycję kan. 1183, § 2, która przewiduje, że ordynariusz miejsca może zezwolić na pogrzeb kościelny dzieci zmarłych przed chrztem, gdy rodzice mieli zamiar je ochrzcić. Ponadto, Konferencja Episkopatu Polski, przygotowując polski przekład„Obrzędów pogrzebu”na podstawie uprawnień udzielonych jej przez Świętą Kongregację Sakramentów i Kultu Bożego, udzieliła ogólnej zgody na pogrzeb dzieci zmarłych przed chrztem, gdy wiadomo, że rodzice naprawdę pragnęli je ochrzcić ("Obrzędy pogrzebu”- Wprowadzenie teologiczno – pastoralne, n. 22/e). W sformułowaniach tych widać wyraźnie fakt uwarunkowania pogrzebu dziecka, które nie było jeszcze ochrzczone, od postawy wiary jego rodziców. Jeśli rodzice są religijni, a dziecko nie przekroczyło jeszcze wieku, w którym zwykło się udzielać chrztu, można w takiej sytuacji wyciągnąć wniosek, że pragnęli oni chrztu dla swojego dziecka. (por. Ks. Piotr Majer, Materiały Homiletyczne, nr 222/2005).

Przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, bp Stefan Cichy stwierdził, że dziecko zmarłe przed porodem, należy traktować jak dziecko zmarłe przed chrztem. Dlatego jeśli rodzice proszą o pochówek dziecka zmarłego przed porodem, to można to z powodzeniem potraktować jako pragnienie chrztu dla ich dziecka.

Instrukcja Donum Vitae, Karta Pracowników Służby Zdrowia nie przesądzają jaki to ma być pochówek, jak on ma wyglądać. Zwyczajowo stosowano, albo stosuje się obrzęd zwany "pokropkiem”. Zwyczaj ten pochodził z czasów przedsoborowych, kiedy Kościół nie przewidywał dla dzieci pełnej formy liturgii pogrzebowej. Obecnie w Kościele istnieje możliwość odprawienia pogrzebu małemu dziecku, zarówno temu, które zostało ochrzczone, jak również takiemu, którego rodzice nie zdążyli ochrzcić, ponieważ umarło zbyt szybko. Dla takich pogrzebów przeznaczone są specjalne teksty, inne niż podczas pogrzebów ludzi dorosłych. W świetle tego co zostało już powiedziane, szczególnie biorąc pod uwagę stanowisko bpa Stefana Cichego, możliwy jest pogrzeb dziecka, które rodzice stracili na skutek poronienia.

Ks. Marek Kruszewski
Dod. Ks. Marek Kruszewski 2.02.2007 o 10:57
akademiafamilijna.pl tato.net kibicujrodzinie.pl 3plus.pl Caritas DW-P fpr.pl
Projekt SOLmedia.pl
Informacja o cookies